W gabi­ne­cie coraz czę­ściej spo­ty­kam pary, w któ­rych po pew­nym cza­sie oka­zu­je się, że obo­je funk­cjo­nu­ją w podob­ny spo­sób. Jed­na oso­ba ma już roz­po­zna­ne ADHD lub spek­trum auty­zmu, dru­ga tra­fia na dia­gno­zę dopie­ro po latach. Bywa też odwrot­nie – dia­gno­zę otrzy­mu­je dziec­ko, a rodzi­ce, pozna­jąc jego spo­sób funk­cjo­no­wa­nia, zaczy­na­ją roz­po­zna­wać podob­ne cechy u siebie.

To doświad­cze­nie ma odzwier­cie­dle­nie w wyni­kach badań. Ana­li­zy popu­la­cyj­ne pro­wa­dzo­ne mię­dzy inny­mi w kra­jach skan­dy­naw­skich poka­zu­ją, że oso­by z ADHD lub auty­zmem czę­ściej niż wyni­ka­ło­by to z przy­pad­ku two­rzą związ­ki z part­ne­ra­mi o podob­nym pro­fi­lu neu­ro­ro­zwo­jo­wym. Nie jest to zja­wi­sko wyja­śnia­ne wyłącz­nie wspól­nym śro­do­wi­skiem czy rosną­cą licz­bą dia­gnoz. Naj­praw­do­po­dob­niej skła­da się na nie kil­ka nakła­da­ją­cych się mecha­ni­zmów – psy­cho­lo­gicz­nych, spo­łecz­nych i biologicznych.

Czy­taj dalej Dla­cze­go oso­by neu­ro­aty­po­we tak czę­sto two­rzą związ­ki z oso­ba­mi o podob­nym spo­so­bie funk­cjo­no­wa­nia? →